SINT-HUBERTUSVIERING MET BROOD- EN HONDENWIJDING

Sint-Hubertus (655-727) wordt gevierd op 3 november. Bij de aanvang van de eucharistieviering op zondag 4 november om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk wijdde priester Luc het brood, daarna ging de eucharistieviering verder. Na de eucharistieviering konden de honden en hun baasjes allemaal de kerk binnen komen. Een jarenlange traditie, maar het blijft verrassend om de kerk in Kapellen te zien vollopen met honden, van zeer klein tot zeer groot, in toom gehouden door hun fiere baasjes.
Ook dit jaar weer was de Glabbeekse Hondenschool heel sterk vertegenwoordigd, maar ook heel wat andere mensen kwamen met hun trouwe huisgenoot naar de wijding.
Mensen en dieren werden eerst gezamenlijk gewijd. Nadien mocht iedereen individueel naar voor komen om al kwispelend door de kwispel nat gemaakt te worden en daar maakte iedereen graag gebruik van. Menig hond trok zich even achteruit en een aantal brillen moesten afgedroogd worden. Je samen met je hond kunnen laten besprenkelen met gewijd water is toch iets bijzonder…
Na de wijding was voor elke hond een gewijd snoepje voorzien door de hondenschool. Met een lange wandeling doorheen het dorp sluiten zij dit gebeuren af.

Advertenties

SINT-HUBERTUSVIERING MET BROOD- EN HONDENWIJDING

Sint-Hubertus (655-727) wordt gevierd op 3 november. Bij de aanvang van de eucharistieviering op zondag 5 november om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk wijdde professor Mertens het brood, daarna ging de eucharistieviering verder. Naarmate het einde naderde, hoorden we dat de baasjes met hun trouwe viervoeters buiten al stonden te wachten. Nadat de zegen werd gegeven, konden ze allemaal de kerk binnen komen. Een jarenlange traditie, maar het blijft een verrassend gebeuren om de kerk in Kapellen te zien vollopen met honden, van zeer klein tot zeer groot, in toom gehouden door hun fiere baasjes.
Ook dit jaar weer was de Glabbeekse Hondenschool heel sterk vertegenwoordigd, maar ook veel andere mensen kwamen met hun trouwe huisgenoot naar de wijding.
De schaal met hondenkoekjes, die op het altaar stond, werd eerst gewijd.
Mensen en dieren werden eerst gezamenlijk gewijd en nadien mocht iedereen individueel naar voor komen om al kwispelend door de kwispel nat gemaakt te worden. Menig hond trok zich even achteruit en een aantal brillen moesten afgedroogd worden. Na de wijding was voor elke hond een snoepje voorzien door de hondenschool. Met een lange wandeling doorheen het dorp sluiten zij dit gebeuren af.
De honden en hun baasjes gaan het komende jaar ongetwijfeld goed tegemoet, dankzij dit eeuwenoud gebruik.
Een zinvolle traditie om vol te houden!